Bedrijfsobligaties

Het is een vreemde gewaarwording als je tijdens een kennismakingsgesprek je potentiële klant nauwelijks rendement belooft. Maar dat is wel het rendementsperspectief dat ik de komende jaren voor obligaties zie. En dan denk ik dat je met dat karige rendement over enkele jaren niet slecht afsteekt tegen de rest. Van mijn kant kan ik in elk geval niet beticht worden van overoptimisme en al te hooggespannen toekomstverwachtingen. Hopelijk wel van realiteitszin.

Naar de filistijnen
Want de zaak is naar de filistijnen. Wie de tekst van het akkoord van vorige week heeft gelezen, weet dat echt concrete maatregelen ontbreken, op datgene na wat we al wisten:

Dat de afstempeling van de Griekse schuld met 50% niet voldoende is.

Dat de Franse banken ‘op vrijwillige basis’ mogen afwaarderen – lees, dat die banken anders technisch insolvabel zouden zijn.

Dat de ‘vrijwillige’ afwaardering tot gevolg heeft dat de kredietverzekeringen (CDS) op de Griekse schuld niet hoeven uit te keren. Zoals een collega goeroe onlangs treffend wist uit te leggen, is de vraag wat dan het nut van zo’n verzekering is, als je geen uitkering krijgt terwijl je er wel recht op hebt. Ofwel: als het ons even niet uitkomt, dan passen we toch gewoon de regels aan.

Dat we extra geld aan het EFSF gaan doneren, dat daarna het recht heeft om met ‘leverage’ (hefboomwerking) de capaciteit van het fonds met een factor drie of vier te vergroten. Een merkwaardige actie, omdat een te grote ‘leverage’ toch een van de belangrijkste oorzaken van de bankencrisis van 2008 was.

De kern van dit verhaal is dat je geen steek opschiet als je schuld met schuld gaat terugbetalen. Dus maak je maar op voor nog meer ellende.

Veiligheid voorop
De reactie van beleggers was duidelijk. Als dieren na een overstroming vluchten ze naar de hoogst gelegen delen. Die vluchtheuvel wordt gevormd door Nederlandse en Duitse staatsleningen. Duitse staatsleningen met een gemiddelde looptijd van tien jaar renderen 1,84%. Niks dus. Als je er wat inflatie bij optelt, kachel je er qua koopkracht op achteruit. Maar kennelijk maakt het niet meer uit hoeveel rendement je maakt, als je geld maar veilig is. Alles beter dan dat je straks weer obligaties in Belgische franken, Italiaanse lires of Spaanse peseta’s in portefeuille hebt.

Dus die investeerders in Nederlands en Duits staatspapier hebben wat mij betreft gelijk. In mijn allereerste column, bijna twee jaar geleden, heb ik Benjamin Graham aangehaald, de grondlegger van de moderne beleggingsanalyse en leermeester van superbelegger Warren Buffett. Graham formuleerde het in 1934 als volgt. “Een belegging is een investering die, na zorgvuldige studie, veiligheid van de hoofdsom en een redelijke opbrengst waarborgt. De rest is speculatie.” Een investering is dus pas een belegging als aan beide voorwaarden voldaan is. In gewoon Nederlands: krijg ik mijn rente en mijn centen (terug)?

Bedrijfsobligaties als vluchtheuvel
Met name het veiligheidsaspect moet in deze woelige tijd voorop staan. Dat je dan een rendementsoffer moet brengen, het zij zo. Daarvoor hoef je niet alleen terug te vallen op staatsleningen. Er is namelijk nog een categorie die je als vluchtheuvel mag beschouwen:  bedrijfsobligaties. Het bedrijfsleven is kerngezond door terughoudende investeringen, de afbouw van schuld en het oppotten van geld.

Reken ook hier niet op woeste rendementen. Veel obligaties van echt solide debiteuren renderen tussen de 1,75% en 3,75% bij looptijden tot en met 2016. Maar dan heb je wel grote zekerheid dat je aan het eind je centen terug krijgt. En tussentijds je rente. Welke bedrijven? Unilever, Nestle, Toyota, Shell, Heineken, dat soort in beton gegoten namen. Bedrijven die een goede reputatie en jarenlange historie hebben als het aankomt op het uitbetalen van dividenden op hun aandelen en coupons op hun obligaties. Tezamen met een speciale mix uit de hoogrenderende categorie (met het OK-keurmerk van Okkerse erop) zou een totaalrendement van 3,5%-4% op obligaties haalbaar moeten zijn. Toegegeven, niet veel, maar wel veilig.

Emissiekalender
Twee nieuwe emittenten die zich deze week (tot en met vandaag) lieten zien op de emissiemarkt. Volkswagen kwam maandag met een dubbele tranche, een lening van drie jaar en een van zes en een half jaar. Sigarettenfabrikant BAT meldde zich vanochtend met een tienjarige deal. Rendementen conform de informatie als uit de vorige alinea: 2,45%, 3,60% en 3,80%. Oudere leningen op onze emissiekalender.