Een taxirit in Shanghai kost voor de eerste drie kilometer omgerekend 1,20 euro. In Amsterdam ben ik het tienvoudige kwijt, en dan ben ik nog conservatief ook. De straten in Shanghai zijn brandschoon, nog een contrast met onze hoofdstad. Overal zie je mensen die de straat aan het vegen zijn.

Het kan in een land waar kosten voor menselijk kapitaal, ofwel de loonkosten, laag liggen. In Nederland is dit soort werk al lang onbetaalbaar geworden om nog door mensenhanden gedaan te worden. Wij laten de schoonmaak van onze met rommel besmette straten zoveel we kunnen over aan een machine, geassisteerd door een of twee man met een bezem.

Ik ben terug van vakantie uit Azië, zoals u ziet. De contrasten zijn enorm. Met name de bezieling van de Aziaten in vergelijking met de mensen hier valt onmiddellijk op. Je hebt het gevoel dat mensen daar vooruit willen. Als toerist ben je een wandelende geldbuidel en dat beseffen de Shanghai-nezen ook. Onze welvaart wordt dankbaar in ontvangst genomen. Het kan ook, want iedere Europeaan is er rijk, met welk budget je er ook reist.

De eerste keer weer zappend over de Nederlandse televisiekanalen valt me op dat we zoveel praten. Je krijgt het beeld dat we niets meer doen. We lijken te leven in een praateconomie. We praten en praten, mopperen over onze afnemende welvaart, over ons pensioen dat straks niet meer voldoende is, over de hoge benzineprijs, de stijgende lasten, de hoge taxiprijzen.

De politiek heeft praten vanuit de natuur tot allerhoogste goed verheven. Het ministerieel lachebekje De Jager vertelde ons enkele maanden geleden nog dat de garantie aan onder andere de Grieken ons niks gaat kosten. Nee, we gaan er zelfs aan verdienen.

Nieuwe akte Grieks drama

Langzamerhand ontspint zich echter de volgende akte in het Griekse drama, een drama dat ieder weldenkend mens al lang had zien kunnen aankomen. Een land met nauwelijks meer exportproducten als olijfolie en de Acropolis ligt volledig op de pijnbank en je kan het de Griekse burgers niet kwalijk nemen dat ze zich verzetten tegen nieuwe bezuinigingen en belastingverhogingen. Kortom, ze komen er niet uit.

En zie je ons in die situatie al verdienen aan die afgegeven garanties? Voorlopig houd ik het er op dat de bezuinigingen van 18 miljard, die dit kabinet wil realiseren, straks worden overschaduwd door een extra donatie van 40 tot 50 miljard aan extra steunmaatregelen voor de zwakke broeders. Eens kijken hoe die lastendruk op de schouders van de Nederlandse burgers gaat aanvoelen.

Vorig jaar hadden we de pijn voortijdig kunnen verzachten door de Griekse en Ierse schuld af te stempelen. Dus door drastische maatregelen te nemen. Maar dat kwam de politiek niet uit. Die zag in dat de banken zo’n afstempeling niet konden trekken. Met name de Franse president verzette zich hevig, omdat hij wist dat de Franse banken de grootste blootstelling hadden aan schuldpapier van de zuidelijke landen. Afstempeling van de Griekse schuld zou ongetwijfeld leiden tot besmettingsgevaar naar de overige zuidelijke Eurolanden. Met als gevolg een nieuwe Franse bankencrisis.

‘Piramidespel’

Dus gaan de Europese politici door met schuldaflossing door nieuwe schulden uit te geven. In particuliere kring is deze manier van handelen bekend onder de naam ‘piramidespel’. En waar de politiek probeert te veinzen dat de crisis bezworen is, doet de ‘markt’ ondertussen gewoon zijn werk en worden de Griekse obligaties afgewaardeerd tot het koersniveau waar men denkt dat ze na de afstempeling ongeveer zouden moeten uitkomen.
Zelf heb ik het idee dat alles al te ver doorgeschoten is en dat we bezig zijn om het failliet van de euro in te luiden. Dat proces zal nog enige tijd in beslag nemen, waardoor we rustig de tijd hebben om passende maatregelen te nemen. Vandaar dat we de komende maanden maar eens een scenario moeten gaan schrijven om een deel van de obligatieposities om te ruilen in veilige valuta’s als de Zwitserse frank, de Noorse kroon en, indien mogelijk, de Chinese renminbi.

Emissiekalender

Lichte activiteit op de markt van geldgevers en geldnemers. De laatste nieuwkomers vindt u traditiegetrouw op onze emissiekalender.