Eerst een bericht met een positieve teneur, daarna worden we wat voorzichtiger. Hiermee borduren we voort op onze opvattingen van het vorige jaar, waarin we waarschuwen voor al te veel optimisme. Daarin worden we gesteund door de visie van een vooraanstaande Amerikaanse investeerder.
Commerzbank koopt perpen terug
De koersen van perpetuals (‘eeuwigdurende’ leningen) van banken en verzekeraars veerden gisteren op. Aanleiding was de actie van Commerzbank om nieuwe aandelen uit geven om met de opbrengst achtergestelde perpetuele leningen terug te kopen. Vanwege de Basel-3 kapitaaleisen zullen hybride leningen de komende jaren voor een steeds kleiner deel meetellen in het kernkapitaal van de bank. Daarmee verliest deze vorm van financiering langzaam zijn waarde voor de uitgevende instellingen.
Meebetalende obligatiehouders
De scherven van de kredietcrisis werden vooral opgeruimd door de betrokken overheden, ofwel de belastingbetalers. En ook aandeelhouders van banken en verzekeraars betaalden een zware tol in de vorm van de gedecimeerde koers van hun aandeel. Nu wil de Europese Commissie dat de ellende verdeeld moet worden over alle beleggingscategorieën. Dus ook de houders van ‘senior’ obligaties, obligaties zonder beperking ten aanzien van aflossing of betaling van rente, moeten hun bijdrage gaan leveren. Die staan nu nog behoorlijk vooraan in de rij als het op schuldterugbetaling aankomt. Uitvoering van het voorstel van de Europese Commissie zou een lelijke streep door die zekerheid zetten. Ook professionele beleggers met senior papier in portefeuille zijn op z’n zachtst gezegd niet gelukkig met het voorstel. Ze lopen zelfs te hoop tegen de voorgestelde maatregel.
Deze reactie van beleggers komt niet als een verrassing. Pak iemand iets af wat hij als een verworven recht beschouwt en je krijgt een sterke tegenreactie. Voor wie dit niet snapt, schilder ik hier het volgende tafereel: Geef een klein kind een lolly, haal die lolly na een minuut weer uit zijn mond en kijk wat er gebeurt. Bij grote mensen werkt het niet anders. Bij grote beleggers al helemaal niet.
Ergens hebben ze natuurlijk ook een punt. Senior kapitaal wordt gekocht door pensioenfondsen en verzekeraars, instellingen met langlopende verplichtingen die willen dat het geld dat door mensen als u en ik aan hen werd toevertrouwd, veilig is. Het kan dan niet zo zijn dat de regels in de tussentijds in je nadeel worden aangepast.
Pimco
Maar aan de andere kant horen juist deze professionals voldoende geëquipeerd te zijn om de risico´s op een goede wijze in te schatten. Er is immers niemand die een verzekeraar of pensioenfonds dwingt om ergens in deel te nemen. Hierop doorredenend: wij volgen trouw de verrichtingen van de grootste belegger in obligaties ter wereld, het Amerikaanse Pimco. Het goede van deze investeerder is dat het zijn beleggingsvisie met de rest van de wereld deelt. Inclusief de gevolgen van die visie voor het eigen handelen. Zo voegt Pimco bijvoorbeeld voor Europa de daad bij het woord door geen staatschuldpapier te kopen van Europese probleemlanden. Het kredietrisico van Portugal, Griekenland en Ierland wordt te groot geacht. Ook investeert Pimco niet in Spanje en Italië.
Advies
In zijn laatste maandbericht (januari 2011) zet Pimco’s topstrateeg Bill Gross de feiten nog eens op een rijtje. Zijn strategie is als volgt, waarbij we u erop wijzen dat deze visie vanuit Amerikaans (dollar)perspectief geschreven is.
- Verminder het belang in obligaties met een lange looptijd. Focus op de renteopslag in plaats van op de looptijd; kies dus die debiteuren die op leningen met gelijke looptijd de hoogste rente bovenop de marktrente vergoeden;
- Veilige beleggingen zijn obligaties van opkomende markten, zowel van het bedrijfsleven als van de overheid. Kies voor (rente) floaters in plaats van obligaties met een vaste rente en koop obligaties in alle valuta’s behalve de dollar; floaters fluctueren (meestal op kwartaalbasis) mee met de marktrente en in de regel met een vaste opslag;
- Voor wie aandelen kiest: koop aandelen van opkomende landen in plaats van de ontwikkelde landen. De V.S. krijgen vroeg of laat een rekening te betalen voor hun ongebreidelde, met schulden gefinancierde uitgavenpatroon. Je kan dan beter zitten in landen die hun financiële huishouding op orde hebben: Canada, Brazilië en zelfs het door drugscriminaliteit geplaagde Mexico. En beleg in alle valuta’s behalve de Amerikaanse dollar;
- En bovenal: bedenk goed dat beleggers zich zeer bewust moeten zijn van de mogelijke gevolgen van de almaar voordurende rigoureuze Amerikaanse bestedingsdrift: Hogere inflatie, een zwakke dollar en het verlies-op-termijn van de AAA-status.
Wie deze columns wat regelmatiger volgt, weet dat we de adviezen van onze grote broer ter harte nemen. Dat geldt zeker ook voor beleggingen in (US)dollarobligaties. In hetzelfde maandbericht zegt Bill Gross het nog eens op treffende wijze: “De Amerikaanse hegemonie kent geen grenzen, zo lijkt het, als het erop aan komt om andermans geld uit te geven ten behoeve van de eigen consumptie.”
Emissiekalender
Op de markt van geldgevers en geldnemers bruist het nog steeds van activiteiten. Enkele van de betrokken namen vindt u traditiegetrouw op onze emissiekalender. Een product met wat toeters en bellen kwam uit de koker van Dong Energy, een Scandinavisch energiebedrijf. Het kredietoordeel hangt tussen net niet kredietwaardig (Standard & Poors: BB+) en net wel kredietwaardig (Fitch: BBB-). Het is een lening die de eerste tien jaar een ruime coupon vergoedt van 7,75%. Daarna mag de lening gecalled worden. Gebeurt dat niet dan wordt er vanaf 2021 een coupon betaald op basis van de 12maands rente met een opslag van 450 basispunten (4,5%). En de eindlooptijd is tot 3010 (inderdaad, over duizend jaar). Verder zit er nog een addertje onder het gras. De minimum coupure bedraagt 1.000 euro, dus geschikt voor elke portefeuille, zou je denken. Helaas, de lening mag alleen maar aangeboden worden aan ‘in aanmerking komende beleggers’. Volgens de internationale beursregels (MiFid) komt dit er op neer dat particulieren in principe niet mogen deelnemen.
