Boven de 12%. Daar lag het afgelopen jaar het behaalde rendement in obligatiebeleggingen voor het merendeel van onze cliënten. Daarbij hebben natuurlijk de stijgende koersen vanwege de dalende rente geholpen. In 2011 wordt dat moeilijker. Of ook dat jaar met een mooi rendement wordt afgesloten zal vooral afhangen van slechts enkele goed geschoten transacties.

Zo tegen het jaareinde krijgen we nog al eens het verzoek van derden om hun beleggingsportefeuille, die ze elders aanhouden, tegen het licht te houden. Zelf zijn we terughoudend bij het in behandeling nemen van zulke verzoeken, omdat het volgens de spelregels die ons door de AFM zijn opgelegd niet is toegestaan om zomaar aan zulke derden advies te verstrekken.

We dienen ons namelijk eerst een oordeel te vormen over de kennis en kunde van degene die het verzoek indient. Zorgplicht en ken-uw-klant noemen ze dat. Zo’n inventarisatie kan natuurlijk niet door te telefoon of per mail plaatsvinden, zodat we alleen in algemene termen commentaar mogen geven.

Los hiervan hanteren we ook als stelregel dat we de portefeuille van een collega niet van kritiek willen voorzien. Iedere beleggingsonderneming heeft ongetwijfeld onderbouwde redenen waarom de klant de portefeuille heeft zoals wij die onder ogen krijgen. Het is niet aan ons om daar in te gaan roeren of wroeten.

Teveel ‘financials’
Wat evenwel opvalt is het grote gewicht van obligaties van financiële instellingen in die portefeuilles. Wie regelmatig mijn columns leest, weet dat we erg voorzichtig en terughoudend opereren waar het ‘financials’ betreft. Als de klap komt, valt die bij de banken en verzekeraars. Dus beter wegwezen voor het te laat is.

Slecht nieuws wordt bovendien meestal in het weekend bekend gemaakt. Dat heeft een reden. Beleggers hebben dan voldoende tijd om dat nieuws rustig op zich in te laten werken. Om vervolgens, bij het openen van de beurs op maandagochtend, allemaal dezelfde strategie te volgen: massaal naar de uitgang.

Cash
Om u alvast een beeld te geven hoe wij tegen 2011 aankijken, lichten we hierbij een tip van de sluier op. Om te beginnen handhaven we onze terughoudendheid ten aanzien van de ‘financials’. De wereld zal behoorlijk moeten veranderen om ons te bewegen van die houding af te stappen.

Zoals gezegd hadden het afgelopen jaar de dalende rente en de daardoor stijgende obligatiekoersen een flink aandeel in de rendementen die wij voor onze cliënten konden verwezenlijken. Maar ik waarschuw onze cliënten er wel meteen voor dat ze die rendementslijn vooral niet moeten doortrekken. Zo is in 2010 ook de bodem gelegd voor onrust in 2011. Zorg dat er voldoende cash langs de zijlijn staat, want kansen zullen er zeker komen. Meestal heb je dan maar enkele dagen de tijd om te handelen, want dan is de kans voorbij.

Het rendement voor 2011 ligt dus opgesloten in slechts enkele transacties. Toeslaan als het kan, na zorgvuldige voorbereiding in het verleden. Dus wel alvast weten wat je uit de winkel wilt hebben, maar rustig durven wachten op de uitverkoop. De stukken op de beurs raken nooit op. En dan… ‘all in’, zoals ze dat in het pokerspel noemen. Vol inzetten als de kans op een grote winst het grootst is.

Maar dat houdt in dat je ook moet kunnen wachten en ‘passen’, om maar even in de pokersfeer te blijven. Zoals de beruchte beurshandelaar Jesse Livermore al zei: “Het grote geld ligt niet in het kopen en verkopen, maar in het wachten.” Helaas is dat geen eigenschap die in de menselijke natuur is ingebakken. De grootste vijand van de belegger is niet de beurs, maar zijn eigen optimisme. Ik wens u veel wijsheid om die vijand te bedwingen.