Het staat hoog op de verlanglijstjes voor volgend jaar. Koop aandelen met een hoog dividendrendement. Het zou een goed alternatief voor vastrentend papier zijn. Obligaties leveren met de huidige lage stand van de rente bedroevend weinig op. Een hoog dividend is dan een serieuze concurrent. Toch lopen er beren op de weg die het dividendalternatief in een ander daglicht stellen.

Dat blijkt ten minste uit een Amerikaanse studie. Ten eerste is een hoog dividendstrategie veel risicovoller dan gedacht. Dat maakt de vergelijking met obligaties er meteen een tussen appels en peren. Ten tweede is het hoge dividend vaak een onderdeel van veel ‘value’- strategieën, waarbij dus aandelen gekocht worden die in relatie tot de beurskoers een hoog dividend geven, een stabiele of groeiende cashflow genereren, of een lage boekwaarde hebben.

De studie leert echter dat het kopen van die ondergewaardeerde aandelen puur op basis van het dividend alleen teleurstellende rendementen opleverde. En met rendement bedoelen we hier het totaal van dividend en koerswinst, want daar draait het tenslotte allemaal om. Een belegger zal dus verder moeten kijken dan zich alleen maar te richten op het hoge dividend.

Enkele cijfers
De tijdsspanne waar het onderzoek uit Amerika zich op richt is 1952 – 2009. De resultaten voor de vastrentende categorie zijn afgeleid van een belegging in vijfjarige Treasury Bills, dus Amerikaanse staatsleningen met een looptijd van vijf jaar. Het laagst behaalde rendement in een jaar voor de dividendaandelen was -36,3%, dat van de staatsleningen -5,1%. Over periodes van twee en drie jaar lag het laagst behaalde rendement op -39,7%, respectievelijk -33,6% voor de dividendaandelen, -1,7% en +1,6% voor de staatsleningen. Nog opmerkelijker: de dividendaandelen behaalden in 24% van de onderzochte jaren een negatief resultaat tegenover 14% bij de staatsleningen.

Maar loop je met de dividendaandelen dan minder koersrisico dan op de obligaties? Ook op dat punt hoef je je weinig illusies te maken. Een maatstaf voor het bepalen van het koersrisico is de volatiliteit, ofwel de beweeglijkheid van de koers. Die kwam in de onderzochte periode uit op 20% voor de aandelen en 6,4% voor de obligaties. Voor alle duidelijkheid: hoe lager de volatiliteit, hoe lager het risico. En zoals uit een recent onderzoek is gebleken, blijkt een lage volatiliteit een hoger rendement te geven dan een hoge volatiliteit. Terwijl je normaal gesproken moet uitgaan van de stelling dat hogere rendementen doorgaans ook hogere risico’s met zich meebrengen.

Uit de gerapporteerde resultaten blijkt nergens dat bij een gelijk risico de hoogdividendstrategie een passend alternatief is voor een belegging in obligaties met een vijfjarige resterende looptijd. De dempende factor die een hoog dividend zou moeten vormen weegt niet op tegen het koersrisico dat de belegger loopt tijdens een neerwaartse correctie.

Pokeren
In het verleden hebben we wel eens gemeld dat we gebruik maken van de diensten van het OK-Rating instituut van Willem Okkerse. Zo komt Okkerse in een analyse van een (AEX)-fonds tot de volgende conclusie: ‘Het bedrijf verdient in werkelijkheid zegge en schrijven slechts 41 cent per aandeel terwijl er 66 cent per aandeel wordt uitgekeerd. Er moet dus 25 x 290 miljoen cent worden bijgelegd, of feitelijk van het eigen vermogen worden afgetrokken.’  Een alarmerend voorbeeld waaruit we kunnen afleiden dat een uitspraak over de gezondheid van een onderneming afhankelijk is van veel meer factoren dan het dividend alleen. Blind vertrouwen op een hoge dividenduitkering om daarmee een kwalitatief oordeel over het bedrijf te geven is hetzelfde als pokeren zonder in je kaarten te kijken.

Bladstil op de emissiemarkt, hetgeen natuurlijk geen verbazing wekt in deze tijd van het jaar. Daarom alleen oudere leningen op onze emissiekalender.