![]() |
![]() |
|
| Gevoelsdeflatie Het heeft geen zin om elke twee weken je mening te veranderen. Dat doen wij dan ook niet. Met het inzetten van de operatie QE2 door Ben Bernanke, waarover ik in mijn vorige column berichtte, schudden de inflatiehaviken hun veren op. Geld uitstrooien over de bevolking kan op termijn niet anders leiden dan tot inflatie, en niet zo’n beetje ook. En de haviken hebben gelijk… op termijn. Want het is nog te vroeg om de inflatietrompet uit te steken. Voorlopig zit ik nog in het kamp van dalende prijzen, ook al zal men er alles aan doen om mij wijs te maken dat de prijzen stijgen. Natuurlijk stijgen de prijzen. Met name de gemeentelijke en landelijke heffingen om de uit de hand gelopen rijksbegrotingen sluitend te krijgen. Heffingen die nauwelijks in het inflatiecijfer worden opgenomen. Het manipuleren van de prijzen door de overheid is trouwens iets wat al jaren in zwang is. De consument weet dat ook en laat zich niets wijsmaken, behalve dat hij weet dat de prijzen harder stijgen dan de overheid hem wil doen geloven. Gevoelsinflatie noemen economen dat. Maar, hoor ik u denken, dan zit je toch fout met je veronderstelling dat prijzen dalen. In principe wel, maar laat ik de weigering van de consument om de knip open te trekken maar gevoelsdeflatie noemen. Mijn voornaamste indicator: vastgoed. Als je belangrijkste en grootste bezit in waarde daalt, blijf je zitten waar je zit. Letterlijk. Zolang de situatie in het vastgoed niet ten goede keert, zal de consument wel door de winkelstraten blijven lopen, maar dan om etalages te kijken, niet om te kopen. Kopen doet hij later wel. Thuis vanuit de luie stoel op het internet, waar de spullen het goedkoopst kunnen worden aangeschaft – over deflatie gesproken. Vastgoed nog niet in de lift Nog een voorbeeld. Enkele maanden geleden kwam de gemeente Amsterdam met het bericht dat Amsterdam per direct stopt met een groot deel van alle bouwprojecten. Alleen als de bouw noodzakelijk is en als er genoeg geld voor is, gaat een project nog wel door. De bouw van kantoren was de afgelopen tijd steeds minder winstgevend, omdat de grondopbrengsten steeds lager werden. Volgens de wethouder van Ruimtelijke Ordening, Maarten van Poelgeest, zijn in enkele jaren tijd de verwachte inkomsten van de gemeente op de kantorenmarkt met meer dan een miljard euro teruggelopen. U leest het goed: een miljard euro minder inkomsten voor een gemeente. Wie zal daar voor opdraaien? Verenigde Staten en China Uit China komen al langer waarschuwende berichten van een oververhitte vastgoedmarkt. De Chinese professor Li Daokui stelt dat de problemen op de Chinese vastgoedmarkt in dit verband groter zijn dan voor het uitbreken van de kredietcrisis in de Verenigde Staten. Li is een professor aan de Tsinghua universiteit en lid van het monetair beleidscomité van de Chinese centrale bank. Normaal zijn mensen van dit kaliber niet scheutig met dit soort waarschuwingen, die door de autoriteiten al snel als onwelgevallig worden gekenschetst. De uitlating kwam nota bene tegelijk met de aankondiging van de Chinese regering zelf om de onroerende zaakbelasting aan te passen. Strohoed Dat neemt overigens niet weg dat we onze defensie alvast gaan inrichten voor als het inflatiespook plotseling opduikt. Dat heb ik in mijn vorige column ook gemeld. Als binnen een week drie keer het woord inflatie in chocoladeletters in de krant verschijnt, ben je te laat. Dus nu alvast inslaan, indachtig het gezegde ‘een strohoed koop je ook in de winter’. Nu zijn sommige van de producten, die profiteren van een stijgende rente, nog goedkoop te krijgen. U leest het goed Tot slot nog een volgende tip. Beperk u niet tot het binnenland bij de zoektocht naar inflatiebestendige obligaties. Ook in de (euro)landen om ons heen zijn in dit verband leuke producten te krijgen die nu nog aantrekkelijk zijn geprijsd. Wij hebben er al een op het oog. Onze volgende transactie in deze categorie zal dan ook in het buitenland plaatsvinden, dat u dat vast weet. Op onze emissiekalender een overzicht van oude en nieuwere leningen.
|
||