Volgens topbestuurders ligt het dieptepunt van de crisis achter ons en is er weer ruimte voor groei. Praat met de man in de straat en je hoort hele andere dingen. Er gaat geen dag voorbij of we zien tekenen van krimp. Krimp in de industrie, een forse daling in de bouwsector, lagere woningprijzen - minder, minder, minder.

Economen, zo’n beetje het moderne financiële equivalent van de oude alchemisten, haasten zich om te zeggen dat we moeten groeien, het liefst nog hard ook. Daarvoor zijn wel bepaalde randvoorwaarden nodig, die ik echter niet meteen kan ontdekken. Zoals de omloopsnelheid van het geld. Die neemt nog steeds niet toe, dus al het aanwezige geld komt niet terecht waar het volgens het groeimodel zou moeten komen: in de economie. In plaats van uit te geven, gaan we sparen, ook al levert het niet veel op. We hebben het al eerder gezegd: je kunt een paard naar de rivier leiden, maar je kunt het niet dwingen om te drinken.

Dramatische cijfers
Stimuleringsmaatregelen zien er misschien aardig uit maar zodra ze worden ingetrokken of aflopen blijken de gevolgen dramatisch te zijn. Kijk naar de cijfers op de Amerikaanse woningmarkt. Afgelopen woensdag werd bekend dat het aantal nieuw verkochte woningen in mei met 32,7% gedaald is ten opzichte van de maand april. En dat terwijl mei traditioneel een betere maand is voor huizenverkopen dan april. Burgers kregen tot en met april een paar duizend dollar belastingvoordeel op de aankoop van een huis. Nu die maatregel is weggevallen, zakken de verkoopcijfers als een kaartenhuis in elkaar.

De tegenkant van dit alles is dat we inflatie voorlopig wel kunnen vergeten. Voor prijsstijgingen heb je andere omstandigheden nodig: vertrouwen in de toekomst, vertrouwen in de economie, vertrouwen in de euro. Zolang dat er niet is, blijven mensen op hun geld zitten. En de fiduciaire betekenis van dat geld is nog steeds dat we erop vertrouwen dat het geld in onze portemonnaie goed is om goederen mee te kopen en niet, zoals ten tijde van de Weimar Republiek, papier om confetti van te maken.

Het is in dit verband veelbetekenend, dat je uit alle hoeken en gaten geadviseerd krijgt om goud te kopen. Ook omdat dat koopadvies vergezeld gaat van de bijsluiter om het goud niet op papier, maar in fysieke vorm te kopen. Met als gevolg dat er bijvoorbeeld op heel Manhattan geen kluisruimte meer te huur is om al dat goud in op te bergen. Liever weer ouderwets wat gouden munten in een pot in de grond dan een papieren bewijs dat we voor x euro aan goud op de bank hebben staan.

Lage rente
Krimp alomtegenwoordig, vertrouwen weg, minder groei, lagere prijzen, tot de gevreesde deflatie aan toe. Dat kan maar één ding voor de rente betekenen: die blijft de komende jaren laag. Wat houdt dat in voor het landschap dat je met obligaties in moet kleuren? Je mag alleen zitten in obligaties van bedrijven en instanties die dat lagere tempo aankunnen. Zoals in leningen van de Nederlandse Staat of een overheidsinstantie als de Nederlandse Waterschapsbank of de Bank Nederlandse Gemeenten. Met een looptijd van maximaal vijf jaar. Zoals eerder in deze kolommen gesteld, laten we obligaties van banken voorlopig links liggen, op een enkele uitzondering als de Rabobank of HSBC na.

Wat blijft er over? Als we gaan rekenen met enkele simpele variabelen, zoals de looptijd, het debiteurenrisico en de extra renteopslag voor dat risico, dan zijn we snel klaar. Er ligt heel weinig rendement voor beleggers die op safe willen spelen. Een vijfjarige staatslening rendeert 1,76%, niet direct een opbrengst om je clientèle warm voor te laten lopen. Ook al hoef je daar niet een correctie wegens inflatie op los te laten. Voor een hoger rendement moeten we dan de ‘route periferique’ opzoeken, waar de gedeukte debiteuren, zeg maar de traditionele truttenschudders met mankementen, rijden. Dus een hobbelige route. Maar mede daarom met rendementen, die soms wel tot 10% op kunnen lopen.

Emissiekalender
Steeds meer leven in de brouwerij van nieuwe emissies. Herfinanciering, vooral uit de hoek van de auto-industrie, dwingt de bedrijven naar de beurs te komen om geld op te halen. Renault, die zich een week geleden al meldde met een driejarige lening met een 4% coupon, liet zich deze week weer zien. Dit keer met een vijfjarige looptijd en 5,625% coupon. Die rentevergoeding was niet voldoende om beleggers uit hun stoel te krijgen. De beoogde emissiegrootte van 500 mln werd niet gehaald en moest worden teruggeschroefd naar 400 mln. Het Italiaanse energiebedrijf ENI betaalde 4% voor tienjaars schuldpapier, waarvoor beleggers warm liepen, blijkens de emissieopbrengst van 1 miljard euro. Deutsche Bank haalde eenzelfde bedrag uit de markt door 5% rente voor 10 jaar te betalen. Volkswagen tenslotte kon toe met een coupon van 2,375% voor een lening met een driejarige looptijd.

Vanochtend meldden zich nog twee autoverhuurbedrijven, Hertz en Europcar. Nog niet alle details zijn bekend. Mogelijke coupons wel. De coupon voor de Hertz lening zal rond de 8,5% liggen voor vijfjarige papier. Europcar betaalt zelfs 9,5% tot 10% voor een zevenjarige lening met een call na vier jaar. Voor oudere leningen kunt u terecht op onze emissiekalender.