![]() |
![]() |
|
| Veilige overheidsobligaties Vanochtend gebeurde het. Een marktpartij vroeg ons een post in een staatsobligatie uit een Club Med land te verkopen. We belden stad en land af om een koper te vinden, maar niemand gaf thuis, ook niet in het land zelf. En het ging niet eens om een grote post. Als het niet lukt om enkele miljoenen in een normaal zeer liquide lening te verkopen, fronsen wij de wenkbrauwen. Dit zijn vege tekens. Wegwezen dus. Het is een nieuw hoofdstuk in de poel van ellende waarin de Club-Med landen zich momenteel bevinden. Het Griekse verhaal nadert zijn noodlottige ontknoping. S&P heeft aan het einde van de middag haar rating op Grieks staatspapier verlaagd naar ‘junk’, dus niet langer kredietwaardig. De rente op tienjarige Griekse staatsobligaties is hierdoor opgelopen tot boven de 10%. Toch blijken er nog regelmatig adviezen afgegeven te worden om leningen van Griekenland of bijvoorbeeld het buitenmediterrane Ierland te kopen. Wij zouden er onze vingers niet aan branden, dan weet u alvast hoe wij daarover denken. Er liggen namelijk twee gevaren op de loer. Allereerst dreigt er afwaardering van de bestaande schuld. In zo’n geval krijgen beleggers in plaats van 100% van de hoofdsom aan het einde van de looptijd nog maar 90%, 80%, 70%, 60% of 50% terug. Vult u zelf maar in wat u nog aanvaardbaar zou vinden. Als u (of uw adviseur) denkt dat dit nooit of te nimmer zal gebeuren, raad ik u aan wat geschiedenisboeken erop na te slaan: u zult schrikken van recente voorbeelden waar overheden hun schuld niet of slechts gedeeltelijk hebben terugbetaald. Denk dus niet dat dit u niet meer kan overkomen. Naar een lange looptijd Het onderstaande schema is niet het handwerk van een of ander gerenommeerd onderzoeksbureau, maar van een veelschrijver op een van de vele financiële sites die het internet rijk is. Het is dus moeilijk om het wetenschappelijk gehalte ervan te duiden, maar volgens de bedenker geeft de grafiek de kans weer op een faillissement van de grootste economieën in de wereld. Daarbij heeft hij rekening gehouden met de totale schuld van de overheid en particulieren samen, ongedekte toekomstige verplichtingen, begrotingstekorten, schulden in buitenlandse valuta, en zelfs hoe men heeft kunnen omgaan met vergelijkbare crises uit het verleden. In een recent commentaar legt Mohammed El-Erian van de obligatiegigant Pimco de vinger nog eens op de zere plek. De Griekse regering slaagt er volgens El-Erian nauwelijks in de wereld te overtuigen van de precieze omvang van haar problemen en de effectiviteit van interne maatregelen. Beleggers denken dat de groeivooruitzichten zo slecht zijn dat de regering niet voldoende belasting kan innen om aan haar toekomstige verplichtingen te voldoen. In obligatieland is dat laatste een hoofdzonde. Het verklaart ook de aarzeling van geldschieters als Duitsland, een land dat duidelijk niet staat te trappelen om de rekening te betalen van het jarenlange Griekse potverteren. Ondertussen neemt het pessimisme toe over het welslagen van de reddingsoperatie door het IMF en de EU. Het probleem zit voor de markt als geheel veel dieper, aldus El-Erian. Hij wijst op een veel groter, en historisch onbekend fenomeen. Namelijk dat van een gelijktijdig en grootschalig verstoorde balans van veel industrielanden. Een onbekend risico. “Dus veiligheidsriemen vast!” zo eindigt de Pimco-strateeg zijn betoog. Kwaliteit cruciaal Emissiekalender |
||