Wie als belegger een hoger rendement wil, zal meer risico moeten nemen. Dat geldt ook voor obligaties. Zo wil een hoge rentevergoeding op een obligatie nog niet op voorhand zeggen dat de obligatiebelegger zeker is van een hoog rendement. Daar ben je pas zeker van wanneer de rente steeds op tijd wordt betaald en wanneer vervolgens aan het eind van de rit het uitgeleende geld weer volledig wordt terug ontvangen. Of dat inderdaad het geval zal zijn hangt af van de gezondheid van de debiteur, in dit geval de uitgever van de obligaties, en van de vraag of die naar alle waarschijnlijkheid ook gezond zal blijven. Bij wanbetaling verdwijnt het in het vooruitzicht gestelde hoge rendement, het geld dat je boven je inleg opstrijkt, als sneeuw voor de zon.

Bij de ene debiteur is dat risico groter dan bij de ander. Doorgaans vinden we dat ook terug in de hoogte van het geboden rendement.  Dat is echter het rendement dat wordt behaald wanneer alles goed gaat. Ook de obligatiebelegger zal dus als eerste moeten bepalen hoeveel risico hij of zij wilt of kan lopen op een debiteur. Pas daarna kan het mogelijke rendement aan de orde komen.

Dunne grens
De grens tussen iets meer rendement en een hoop meer risico is erg dun. Zo ligt nog het drama met IJsland vers in ons geheugen. IJsland heeft een economie ter grootte van Flevoland. Tóch leenden beleggers miljarden euro’s aan die economie uit, onder meer via de IJslandse banken, om slechts een beperkt hoger rendement te behalen dan op vergelijkbare Nederlandse deposito’s. En daarbij ging het bepaald niet alleen om doorsnee particuliere beleggers. Zij bevonden zich in goed gezelschap was van professionele partijen.
De actualiteit laat zien dat Europese banken voor 13 miljard euro blootgesteld zijn  aan de ellende die momenteel in Dubai plaatsvindt.

Ondertussen is het jaar 2009 tot nog toe een echt mooi obligatiejaar. Onderstaand plaatje laat zien dat een belegging in veilige debiteuren met een zeer goede “rating” rendementen van tussen de 8% tot 17%  konden opleveren.

Schroeven we onze risicopijngrens nog iets verder op richting bekende debiteuren met een rating van BBB+ , wat nog steeds behoord tot ‘Investment Grade”, dan zien we onszelf beloond worden met rendementen van 20%.



Moeilijker verhaal
Voor het komende jaar zal het wellicht een moeilijk verhaal worden om rendementen te behalen zoals in het bijna afgelopen jaar. Dat valt af te leiden uit de rente op nieuwe obligatieleningen die bedrijven moeten betalen om voldoende geld binnen te krijgen. Ter illustratie: begin dit jaar leende KPN begin van het jaar nog geld voor 10 jaar tegen een rente van 7,50% procent. Wij denken dat het bedrijf met een lening met dezelfde looptijd op dit moment 2,50 procent minder zou kunnen bieden om het zelfde succes te boeken.
Toch wel wat schrijnend, dat  voor ons als privé personen de hypotheekrenteopslag in deze crisis alleen maar is toegenomen.

Zoals eerder aangekondigd zullen wij elke vrijdag een overzicht geven van obligaties welke die week zijn uitgekomen, de emissiekalender.  Deze lijst zal zeker niet volledig zijn en in ieder geval slechts de obligatieleningen in de eurovaluta behelzen, en dan nog een ruwe selectie waarvan wij denken dat ze voor u interessant kan zijn. Wanneer u onderaan dit artikel op de link naar onze internetsite klikt kunt u deze emissiekalender vinden. Aansluitend met het risico/rendementverhaal kunt u wanneer u nu in deze kalender kijkt de afweging maken of u, bij een bijna gelijke looptijd, liever uw geld aan een door de Duitse overheid gegarandeerde ‘triple A’ debiteur als  KFW geeft met een rendement van 3,14%  of dat u in dit uiterst onzeker economisch  klimaat op een yield van 3,55%  uw geld aan Volkswagen toevertrouwt.